runningupdates

#runningupdate week 49

Het waren een aantal bewogen weken, mede door het herstel van mijn enkelblessure. Waar ik inmiddels gelukkig van af ben. Ik sta al weer ruim twee weken op de baan om mijn rondjes te lopen. Hoewel ik er met een vrij korte tijd vanaf ben gekomen, waren het wel een paar zware weken. Waarin ik heb veel heb nagedacht, dingen heb gerealiseerd en knopen heb doorgehakt.

Als atleet wil je niets liever dan constante weken draaien. Week na week netjes je trainingen afwerken en zo een sterk fundament bouwen. Iets wat ik in het verleden nog weinig heb kunnen doen, iets waar ik elke winter weer zo naar uit keek. Zekerheid heb je als atleet nooit. Je lichaam is je kracht maar tegelijker tijd ook je zwakke plek. Blessures liggen vrijwel altijd op de loer. Hoe vaak je ze ook zal krijgen, wennen doet het nooit. De ene blessure heeft misschien een grotere invloed dan de andere, maar elke blessure heeft zo zijn impact.

En zo ook deze. Ik begon na te denken over allerlei dingen en kwam tot een aantal conclusies. Ik besefte dat bij elke blessure er weer een stukje van mijn positiviteit verdween. Ik stroom nog steeds over van positiviteit, maar dat wil ik ook graag zo houden. En zo kwam ik tot het besef dat de meerkamp en de middellangeafstand geen goede combi meer zijn. Al een tijdje heb ik mijn lichaam tot het uiterste gedreven en daar moest nu een eind aan komen.

Hoewel vele al aangaven dat het toch echt tijd was om een keuze te maken, was ik zelf nog niet klaar om de meerkamp of de middellange afstand op te geven. Ik hield van de variatie van de meerkamp, maar wist ook dat mijn hart ligt bij de middellange afstand. Ik heb al een aantal keren kunnen laten zien wat ik waard was op de middellange afstand en dit wilde ik ook laten zien op de meerkamp. Ik wilde zo graag nog één goede meerkamp draaien. Die stond eigenlijk afgelopen seizoen op de planning, namelijk het NK meerkamp. Ik ging er vol voor, maar tegelijker tijd ging ik ook vol voor de 800m. De fysieke belasting schoot door het dak heen. Eenmaal een aantal weken voor het NK meerkamp, was mijn lichaam op. Ik had zo lang gevochten en nu was het klaar. Ik besloot toen ook, tot mijn grote verdriet, het NK meerkamp over te slaan. Het resultaat van die keuze werd wel al snel merkbaar. Mijn lichaam werd fitter en ook mentaal vond ik een stukje rust. Dit alles resulteerde dan ook meteen in een Nederlandse titel en een dik PR op de 800m.

Inmiddels heb ik de laatste jaren al zoveel geleerd, gelachen en gehuild. Dit alles draag ik met mij mee en heeft mij gemaakt tot de atleet die nu ben. En die is een stuk verstandiger en geduldiger. Vandaar dat ik de keuze heb gemaakt om te stoppen met de meerkamp en mij vanaf nu volledig te richten op de middellangeafstand.

En bij die keuze bleef het niet. Ik besloot het roer helemaal om te gooien en maakte de moeilijke beslissing, om mijn team, loopland Gelderland te verlaten. Ik heb een super leuke tijd gehad bij loopland Gelderland. Samen met Honore en het team heb ik zelfs een mooi pr op de 800m weten te behalen. Ik heb leuke mensen leren kennen, veel gelachen en lol gemaakt. Ondanks dat besloot ik toch te kiezen voor een kleinere groep met daardoor wat meer persoonlijke aandacht. Vanaf heden zal ik trainen in Nijmegen onder leiding van Theo Joosten. Ik heb veel zin om dit nieuwe avontuur te starten en hoop dat beide keuzes die ik nu heb gemaakt, zijn vruchten gaan afwerpen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top