Uncategorized

#Runningupdate week 32

De afgelopen twee weken heb ik weinig van mijzelf laten horen. Veel positiefs was het dan ook niet. Vorige week veranderde dan ook van de ene op de andere dag mijn week in een nachtmerrie. Ik was gebrand om dat weekend een snelle 800m te lopen en kon niet wachten om daar een blog over te schrijven. Toen het die week fout ging, kon ik de woorden en moed niet vinden om daar een blog over te schrijven. Nu een week later gaat alles weer de goede kant op en heb ik weer een berg aan zowel positieve als negatieve momenten om met jullie te delen.

Twee weken geleden keek ik met veel zin vooruit op een aantal drukke weken, met veel wedstrijden op de planning. Zowel 400m, 800m als wat meerkampnummers stonden op het programma. Met elk weekend minimaal 2 wedstrijden voor de boeg, stond ik aan de start van een mooi wedstrijd seizoen. [voor een overzicht van mijn wedstrijden, zie > wedstrijden en doelen]

Op 26 Juni, liep ik mijn eerste 400m van het seizoen. In Dongen liepen de zenuwen aardig hoog op, aangezien 400m toch wel een afstand is waarbij de verzuring hoog kan oplopen. Er stond veel wind die dag en snelle tijden waren dan ook relatief moeilijk om te lopen. Ik klokte een tijd van 57.76sec. Zeker niet slecht voor een eerste 400m, waar tevens nog veel te verbeteren viel.

Ik was langzamerhand goed in vorm aan het komen, zoals die 400m ook uitwees. Ik werkte die week erna super goede trainingen af en merkte ook daaraan dat ik zeer fit was. We besloten dan ook, in plaats van een 1500m dat weekend, een 800m te lopen. De vorm zat goed en dat wilde ik graag laten zien. Ik was er helemaal klaar voor, totdat die donderdag, twee dagen voor de 800m, mijn wereld even instortte.

Mijn voet speelde weer op. Precies diezelfde soort pijn, die ik vorig jaar ook in mijn andere voet voelde. Toen resulteerde dat in een stresshaard. De pijn was weliswaar nog lang niet zo erg, maar wanneer je eenmaal zoiets hebt gehad, is de angst hiervoor gewoon erg groot. Mijn hart brak toen ik noodgedwongen mijn 800m van dat weekend moest afzeggen. Vervolgens meteen de fysio, podoloog en sportarts ingeschakeld om zo snel mogelijk mijn trainingen weer op te kunnen pakken. Met veel dank aan snelle service van podotherapie Peeters kon ik na 6 dagen looprust, met mijn gloednieuwe zolen weer mijn hardlooptrainingen oppakken.

Voor Vrijdag 8 augustus stond er eigenlijk een wedstrijd op de planning waar ik een 400m zou lopen en zou speerwerpen. Het was tot in de laatste paar dagen erg onzeker of ik die wel zou lopen. Toen ik na de looptraining van dinsdag geen na-reactie had en de volgende ochtend ook de ochtendstijfheid in mijn voet achterwegen bleef, besloot ik toch mijn zinnen te zetten op die 400m. Weliswaar zonder ideale voorbereiding, maarja een atleet moet wat. Woensdag nog een fietstraining en donderdag wat loslopen. Ook toen geen na-reactie. Het was volle focus op die 400m.

Ik voelde me fit en hoopte die avond een goede race te kunnen leveren. Echter kreeg in tijdens te race wat ademhalingsproblemen en besloot ik ook nog eens om opmerkelijk hard te openen. Ik was gebrand om hard te lopen, iets te gebrand misschien. Door alle frustratie en teleurstelling van de afgelopen week, stond ik strak in mijn startblok en toen het startschot klonk, schoot ik als een malle eruit. Ik hoopte voor een tijd rond en het liefst onder de 56 seconden. Een 200m doorkomst van 25 seconden was dan ook wel zeer enthousiast. Met nog 150m te gaan begon ik het toch wel erg moeilijk te krijgen. Waarna met nog 80m te gaan, ik compleet stil viel. Van top tot teen verzuurd. Dit alles resulteerde in een tijd van 58.09 seconden. Een harde les, maar al met al nog niet eens zo’n hele slechte tijd.

Met de adrenaline nog gierend door mijn lichaam, moest ik meteen door naar het speerwerpen. Waar ik vervolgens mijn speer kwijt was en ook nog eens geen tijd meer had om nog in te werpen. Dit zorgde op zijn beurt voor weer voor wat extra stress en druk. De eerste poging gebruikte ik toen maar om mijn uitzet te checken en wat in te werpen. De tweede poging ging ik los en gooide mijn speer naar een afstand van 40.78m. Na wat weken waarin ik veel moeite had met het speerwerpen, was ik super blij met deze worp over de 40m! Een kleine verbetering van mijn persoonlijk record. Een stap in de goede richting. Zo kon ik de avond toch nog goed afsluiten. Echter was het hoogtepunt toch wel, dat ik pijnvrij mijn ding heb kunnen doen.

Het hoogspringen, verspringen en hordelopen heb ik nog even achterwegen gelaten en hoop ik volgende week weer op te pakken. De focus ligt nu dan ook op de aankomende NK’s, waaronder ook het NK meerkamp.

Hieronder vindt je een video verslag van zowel mijn 400m in dongen, als van mijn 400m+speerwerpen in Utrecht van afgelopen vrijdagavond.

26-7 > 400m in Dongen
7-8 > 400m in Utrecht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top