blogs

Meerkamp blog

De meeste van jullie zullen nu wel heel hard je hoofd schudden en denken of misschien wel hardop zeggen hoe onverstandig ik wel niet ben. Maar luister! Vrijdagochtend heeft de fysio met een echoapparaat naar mijn teen gekeken. We zagen hierop dat mijn teen er erg goed uit zag. Er zat wat vocht in de teen die waarschijnlijk die dagen ervoor nog voor veel pijn zorgden. Hij vertelde mij dat er dus eigenlijk niks kapot kon. Later die dag heb ik dan ook meteen mijn hardloopschoenen aangetrokken en ben ik 20 minuutjes gaan loslopen. Met mijn teen ging het weliswaar goed! Wanneer je weet dat het niet kapot kan, is het toch makkelijker om een beetje door pijn heen te lopen. Fysiek daarentegen was het een groot drama. Na 20 minuten op tempo 5.20min per kilometer, kwam ik helemaal uitgeput thuis. In mijn hoofd had ik al besloten dat ik de meerkamp ging starten en gewoon ging kijken welke onderdelen zouden lukken. Al was na deze losloopsessie de moed me ietwat in me schoenen gezakt. De volgende dag stond ik echter met goede moed op en besloot ik er gewoon het beste van te maken.

Moeizame start

Daar stond ik dan, aan de start van een meerkamp terwijl ik al ruim twee weken geen voet meer op de baan had gezet. Een slechte voorbereiding voor een meerkamp ben ik echter wel gewend. Zo had ik in Februari voor het NJK meerkamp maar liefst 2 weken voorbereiding door een scheurtje in mijn enkelband. En vorig jaar bij Keistad meerkamp in augustus had ik geen enkele voorbereidingen kunnen treffen door een stressfractuur in mijn voet. Kortom een slechte voorbereiding brengt mij niet zo snel meer van mijn stuk.

Moeizame horden start

Met mijn teentje ingetaped begon ik aan de warming up voor het eerste onderdeel, de horden. Het ging eigenlijk best goed! Al merkte ik wel al snel dat ik weinig kracht had. Dit was ook te merken tijdens mijn proefstartjes. 3 pas tussen de hordes haalde ik met moeite. Ik hoopte dat wanneer ik eenmaal zou starten, dit wel los zou lopen. Dit was helaas niet het geval. De eerste 7 hordes gingen erg moeizaam en ik kreeg het gevoel dat mijn lichaam steeds minder kracht kon leveren. Na de 8e horden ging het dan ook fout. Ik haalde fysiek de horden niet meer en mijn longen vonden het geen pretje. Ik ben door gedribbeld naar de finish, wat resulteerden in een eind tijd van 20 seconden. 10 minuten later en mijn longen stonden nog steeds in brandt. Maar soms moet je dingen van de positieve kant bekijken. Zo heeft mijn teen nauwelijks pijn gedaan tijdens de horden! Er is wel heel wat meer dan een beetje ademnood nodig om mij van de baan af te krijgen.

Blij ei! want ik kon eindelijk weer hoogspringen! Ohja en ik weet altijd de beste plekjes in de schaduw te vinden zoals je ziet 😉

Een tweede onderdeel ging dan ook aanzienlijk beter. Hoog is immers niet zo’n heftige inspanning, als de horden. Mijn teen werkte goed mee en ik haalden dan ook aardig wat goede hoogtes. Na het behalen van 1.60 ben ik gestopt, omdat ik merkte dat mijn lichaam vermoeid raakte. Verstandig hè?!

Mijn kogelstoten was als gewoonlijk niet erg sterk. Met een afstand van 10meter en 10centimeter was ik echter na omstandigheden best tevreden. Al was ik nu met alles tevreden, want ja tot voor gisteren wist ik niet eens dat ik mee zou doen.

Het laatste onderdeel van dag 1, is de 200m. Het was nog maar de vraag of ik dat fysiek wel ging trekken. Ik had na de horden wel zo’n vermoeden dat mijn luchtwegen dat niet erg leuk gingen vinden. Als een kip zonder kop vloog ik uit mijn startblok. Mijn moeder en alle andere aanwezige coaches die dag, dachten dat ik na een meter of 100 wel zou instorten. Maar nee hoor. Ik kon hem nog redelijk doortrekken tot de finish. Met een eindtijd van 26.33sec was ik dan ook erg blij voor nu!

Op de horden na, heb ik nog best een prima eerste dag van de meerkamp kunnen draaien. Ik hoopte maar dat ik de volgende dag niet zou vergaan van de spierpijn en weer prima prestaties zou kunnen leveren.

Dag 2

Ik stond op met redelijk wat spierpijn in mijn kuiten. Compressiesokken aan en gaan! Na het inlopen werden de beentjes wel wat losser. Het eerste onderdeel van dag 2 is het verspringen. Door veel tegenwind en nog altijd minder kracht in de benen, liep ik een beetje te klungelen met mijn aanloop. Bij de sprong met de verste afstand, zette ik dan ook ongeveer 30cm voor de balk af. Voetje naar voren dan maar. Echter hielp dit ook niet en bleef het bij een afstand van 5.02m.

Toen ik nog kon lachen voor mijn drie zeer slechte worpen

Op naar het tweede onderdeel van die dag, het speerwerpen. Het speerwerpen deed van alle onderdelen nog het meeste pijn aan mijn kleine teen.. Wie had dat gedacht? Het speerwerpen was dan ook een afgang. Door flinke wind was het voor iedereen moeilijk om een goede worp te leveren. Zelf zat ik er ook niet lekker in en was ik niet in staat om een goede afstand neer te zetten. Het bleef bij 33.01 meter. Al een lange tijd niet meer zo slecht gegooid met een speer en wat ontevredenheid was dan wel op zijn plaats. Al maakte het mij allemaal niet zoveel uit deze meerkamp, ik was al lang blij om na een aantal weken weer terug op de baan te staan!

Samen met Youri, zij aan zij doorkomen op de 400m.

De afsluitende 800m zou ik behouden lopen. Aangezien we geen idee hadden of ik dit überhaupt wel goed zou gaan met mijn luchtwegen en omdat we het herstel hiervan niet nog meer wilde uitstellen. Het plan was om 2.20min te lopen. Met een tijd van 2.19min en een doorkomst van 69sec, heb ik mij hier strak aan gehouden.

 Al met al heb ik na omstandigheden toch een prima meerkamp kunnen draaien. Zo blij dat ik eindelijk weer mijn ding kon doen op de baan en het er nog heel vanaf heb gebracht ook. Mijn teen zit er nog aan, mijn luchtwegen zijn nog intact en met enkel wat spierpijn kom ik er toch wel goed mee weg. De komende dagen even wat rustiger aan, het lijf wat rust gunnen en daarna weer beginnen met het oppakken van de trainingen.

Corina bedankt voor de goede coaching en jurering. Marco en Niels bedankt voor de jurering en de top begeleiding. En als laatst Hidde bedankt voor de foto’s en de goede coaching. Mede door jullie was het een super geslaagd weekend! Natuurlijk ook door onze leuke meerkampgroep, jullie zijn stuk voor stuk kanjers!

Hieronder het videoverslag van mijn meerkamp!

Meerkamp 13/14 Juni – A.v. Oss 78

One thought on “Meerkamp blog

  1. Desondanks omstandigheden een meerkamp kunnen voltooien. Goed gedaan, echte doorzettingsvermogen; nu je eigen advies opvolgen en iets rustiger aan doen om te herstellen. Dat is lastig voor een sporter, rustig aan doen (een al te bekend gevoel), maar wel belangrijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top